Amara me

Chaos

" Η τύχη έχει πάψει πια να προχωράαει στα τυφλά,
             

              άναψε το φώς και θα δεις το χάος."


FRANCISCO URONDO

Τι κι αν...;
Κι αν τι...;

Εκείνες οι στιγμές που νιώθεις ότι τίποτα δεν έχει νόημα κι είσαι ο κανείς, κι εσύ κι οι άλλοι μαζί σου.
Ό,τι νόμιζες ότι είχες δεν το είχες, δεν υπήρχε, δεν υπάρχεις.

Νιώθω κουρασμένη να ξυπνάω, αλλά να κοιμηθώ δεν μπορώ.

Μόνο εσύ να ήσουν εδώ... Δεν είσαι.

Χωρίς αίσιο τέλος

[… Γιατί, στο κάτω κάτω της γραφής, ο άνθρωπος είναι κυνηγός εικόνων. Της δικής του εικόνας. Κάποιες φορές κυνηγά καλά και αποκτά ένα υλικό συνεκτικό, ζεστό, κοντά στην πραγματικότητα. Κάποιες φορές περνά τις νύχτες παγιδευμένος σε μια παραίσθηση, καταδιώκοντας μια σκιά. Κάποιες φορές η σκιά τον συναντάει και όλα πάνε στα κομμάτια. Η μοναδική πιθανότητα να επιβιώσει είναι να αποδεχτεί το χάος και να γίνει σιωπηλά ένα μ’ αυτό. Να πάρει τον εαυτό του στ’ αστεία, να πάρει στα σοβαρά την πόλη, αυτόν τον σκαντζόχοιρο που είναι γεμάτος αγκάθια και απαλές πτυχές. Διάβολε, ήταν ερωτευμένος με το ΟΔ. Ακόμα ένας ανέφικτος έρωτας στη λίστα. Μια πόλη για να την αγαπήσεις, να την αγαπήσεις τρελά. Με λύσσα.]



Paco Ignacio Taibo II

Σπίτι δίχως καθρέφτες

     "Κάτοπτρο ονομάζεται το αντικείμενο του οποίου η επιφάνει του ανακλά τις ακτίνες φωτός με αποτέλεμα να σχηματίζεται το είδωλο του περιβάλονντα χώρου πάνω σε αυτή. Ο πιο γνωστός τύπος κατόπτρου είναι το επίπεδο κάτοπτρο ή καθρέφτης, το οποίο έχει επίπεδη επιφάνεια. Επίσης, υπαρχουν τα καμπύλα κάτοπτρα που σχηματίζουν μεγεθυμένα ή είδωλα υπό σμίκρυνση, ή εστιάζουν το φως."

Οι τελευταίες ματιές πριν την έξοδο ή την πριν την είσοδο κάποιου, μια δόση ματαιοδοξίας, η εκτίμηση της ελαφρότητας σου, η επινόηση της αισιοδοξίας σου και της ιστορίας σου, η αξιολόγηση του χρόνου σου, η μοναχική σου συντροφικότητα, η εξερεύνηση του εξωτερικού σου εαυτού μα και του εσωτερικού αν σου αρέσουν οι συνομιλίες με το εγώ σου όλα αυτά κι άλλα πολλά μέσα εκεί. Βλέπεις καινούρια πράγματα και θυμάσαι τα παλιά (τα δικά σου και των άλλων). Βρίσκεις όσα σου αρέσουν και όσα απεχθάνεσαι, γενικώς μια υπενθύμιση για τα πάντα.

Μα, τώρα οι καθρέφτες έσπασαν. Είσαι μόνος και ξεχνάς. Ξεχνάς κι αδιαφορείς. Αδιαφορείς για το τι προβάλλεις καθώς αρχίζεις να καταλαβαίνεις το τι είσαι. Και αν κάτι ξεχνάς κατά ένα περίεργο τρόπο δεν είναι τα όμορφα κομμάτια σου, μα τα άσχημα, όλα όσα σε πληγώνουν, όλα όσα θα ήθελες να αλλάξεις ακόμα κι αν δεν μπορείς, όλα όσα σε στιγματίζουν ανούσια κι όλα όσα σε κατασπαράζουν.

Δεν έχεις καθρέφτες και καθρεφτάκια και σε θυμάσαι να χαμογελάς και τότε στα αλήθεια χαμογελάς κιόλας προσπαθώντας να δείχνεις αυτό που νομίζεις ότι είσαι ακόμα κι αν ξέρεις ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Και τότε σταματάς να μιζεριάζεις για όσα δεν μπορείς και ευχαριστιέσαι με τα δυνατά χωρίς να νιώθεις ότι σου λείπει τόσο αυτό το κάτι.
           Το κακό, βέβαια, είναι ότι οι καθρέφτες εκλείπουν μόνο από το σπίτι. Στο ασανσέρ, στο δρόμο, στη δουλειά όλο και κάποιον θα βρεις και τότε γιατί το μάτι εστιάζει πάντα σε εκείνα τα σημεία που διέγραψες δεν ξέρω. Εστιάζει και… μπαμ, καρφώνεται στο μυαλό και σε τυραννά και πάλι. Ένας ακόμα κύκλος τελικά μέχρι να αποφασίσεις να μην ξανακοιτάξεις σε κανένα καθρέφτη, ή μέχρι να μάθεις να κοιτάς μόνο την ουσία σε αυτόν χωρίς να παρασύρεσαι, χωρίς να αναλώνεσαι.
         

                                                               Ή μήπως κι όχι...;

I Don't Think About You Anymore But, I Don't Think About You Anyless by Hungry Ghosts

Κι όμως γίνεται κι αυτό.
Όμορφος τίτλος, όμορφη εικόνα, όμορφη μελωδία.
Κάθε νότα, κάθε γύρισμα σε πλημμυρίζει συναίσθημα.

Και τώρα σσσσσσς!

Παραλληλίες...

Βουητό. Κόσμος τριγύρω. Ανόητος...
Καμπάνες. Σου τρυπάν τα αυτιά σου λες και χαίρονται με αυτό. Σκασμός!
Αχ. Αλήθεια είπα. Δεν αντέχω, πάρε με μια αγκαλιά, να έτσι, σφιχτή!
Έι. Κάποιος μου πάτησε το ξιφοειδές μου κοκαλάκι. Πόνεσε αυτό ξέρεις..
Άντε. Φέρε κόλλα γρήγορα, ίσα που προλαβαίνουμε, διαλύεται σου λέω!
Μη. Μη το μαδάς σου λέω, όμορφο είναι μόνο έτσι. Ολόκληρο..
Μισό. Οι γούνες σε μαράνανε και τα μεγαλεία. Θέλεις...
Γλιστρίδες. Το τσαούλι σου πάει ροδάνι, αλλά εδώ σε θέλω... 
Πλέον. Ούτε τα μυστικά φυλαχτά των Μάγιας δεν σε σώζουν. Όπως τότε και τώρα!  
Κενό. Καρδία και μυαλό υπέστησαν εγκεφαλικό και τα αποτελέσματα αντίθετα ήταν: Ματώνεις λοιπόν!
Λόγια. Έτσι, όμως θα μάθεις τα σημαντικότερα: "Σε αγαπάω!"
Μέσα από εσένα....